متن پژوهی ادبی داستان های صادق چوبک با رویکرد به کاربرد عناصر تکراری موتیف انسان و جهان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی نیشابور- رییس دانشکده

2 دانشگاه فردوسی

10.22126/rp.2020.1456

چکیده

یکی از ابزارهایی که درنقد و تحلیل جنبه های محتوایی وساختاری آثار ادبی کاربرد مهم ونسبت جدیدی دارد بحث موتیف یا انگاره یا دانش بن مایه است. شناخت این ابزار به عنوان یکی از اصطلاحات رایج درهنر و ادبیات فارسی به علت خصلت برانگیزندگی وتکرار شوندگی آن ها از مقوله های مهم ادبی محسوب می گردد. در این پ‍‍ژوهش سعی گردیده است، تا از منظرکاربرد موتیف و تبین جایگاه وکارکردهای آن، به بررسی آثارصادق چوبک از داستان نویسان دهه1320، «ش» بپردازیم. زیرا در مجموعه آثاراو به عناصری بر می خوریم که در حلقه موتیف قرار می گیرند، چون ( زنجیر، ترس، دشمن ستیزی، خیسی ، سرما و یخبندان، توسری خوردن، فقر و...) که فضای اغلب داستان ها را در برگرفته ومکرر تکرار می شوند و ورای آن تکرار مقاصد ذهنی خویش را به مخاطب القا می کند و می خواهد با آوردن آن بن مایه به حل مشکلات جامعه بپردازد. همچنین پس از ذکر مقدمه ای در باره نویسنده و انواع موتیف، بر آنیم تا فرآیند این عناصر معنا دار را،که حاکی از احساس و دغدغه و جهان بینی این نویسنده است در دو بعد انسان وجهان نشان دهیم.

کلیدواژه‌ها